Je grootste bezit is geloof, en je moet altijd in wonderen geloven!

Gisteren reed ik met gemengde gevoelens terug van België naar Frankrijk. Mijn jongste zoon vond een baan en een plek om te wonen in België en ik ben heel blij voor hem.

Hij was een heel gelukkig kind, altijd buiten spelen, de natuur verkennen, in bomen klimmen, met dieren spelen, bloemen plukken…. altijd lachend. Zijn wereld draaide om toen hij naar school moest en volgens de regels moest spelen. Niet dat hij zich ertegen verzette, hij begreep gewoon niet wat leraren hem vroegen en raakte zo in de war. De leraren vermoedden bepaalde labels binnen het authistische spectrum en hij werd onderzocht door verschillende specialisten, wat hem nog meer verward en onzeker maakte. We kregen vaak het advies dat hij nooit alleen kon leven en dat we voor hem moesten zorgen.

Nu bewees hij dat iedereen het zo mis had. Toen we 3 jaar geleden naar Frankrijk verhuisden, was hij 10 maanden aan het backpacken in Nieuw-Zeeland en hij genoot ervan. Het was soms niet gemakkelijk om een ​​baan of een verblijfplaats te vinden en dat deed hij. We maakten verbinding via skype en indien nodig kon ik hem naar zijn volgende stap leiden. Dus toen hij thuiskwam, is zijn huis naar Frankrijk verhuisd. Dit was geen goede beslissing voor hem en hij kon zich niet aanpassen aan het leven daar. Hij had problemen met het leren van de taal en het contact maken met mensen en werd erg depressief, dus het beste voor hem was om terug te keren naar België.

Als de tijd rijp is, valt alles op zijn plaats.

Voordat hij naar Frankrijk verhuisde, probeerde hij in België te blijven en woonde hij bij zijn broer. Hij deed er alles aan om een ​​baan te vinden en klopte op elke deur om hulp te halen en niets bewoog. Dus toen zijn broer besloot naar Frankrijk te komen en bij ons te blijven, moest hij ook komen en verloor hij alle vertrouwen in een betere toekomst.

Dus vorig jaar deed zich ineens een kans voor en dit keer verschoof alles in een zeer korte periode. Hij is 23 jaar jong, en hij heeft zijn eigen kleine ruimte die hij zich alleen kan veroorloven en ik kijk uit naar een mooie toekomst en ik ben zo trots op hem!

Zegeningen,
Desiree

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *